این استانداردها متشکل است از مخفف کلمات لاتین Standards of Training , Certification and Watch keeping  می باشد و به معنای استاندارد های آموزش، گواهینامه، مراقبت ها یا نگهبانی های دریانوردی است که در سال 1978 توسط کنفرانس سازمان بین المللی دریانوردی در لندن تصویب شد و در سال 1984 به اجرا درآمد. این کنوانسیون(STCW ) در سال 1995 به طور قابل توجهی اصلاح شد.

همچنین این کنوانسیون به منظور یکسان سازی و هماهنگی بین اللملی در امر آموزش , گواهینامه ها و نحوه انجام وظیفه کلیه دریانوردان سراسر دنیا , ایجاد شده است. مثلا” اگر کاپیتان اروپایی یا آسیایی و یا آمریکایی هستی بایستی استانداردهای این کنوانسیون را آموزش ببینی و آن حداقل استانداردهای صلاحیت برای استادان، افسران و پرسنل دیده بان در کشتی های تجاری و قایق های بزرگ می باشد.

این آموزش برای چه کسانی است؟

هر کسی که تمایل داشته باشد روی کشتی ها بالاخص کشتی های تجاری که طول آنها بیش از 24 متر باشند، مشغول بکار شود بایستی قبل از استخدام و شروع به کار کلیه مهارت ها و دوره های استاندارد STCW  را گذرانده باشد.

نوع آموزش دوره ها و مهارت های مورد نیاز بستگی به پست و جایگاهی دارد که قرار است یک دریانورد انجام وظیفه کند. لذا آموزش مورد نیاز یک کاپیتان کشتی با یک ملوان قطعا” و کاملا” متفاوت می باشد.

حداقل آموزش ابتدایی مورد نیاز برای کسب این مهارت ها ” دوره های استاندارد ساده و اولیه ” می باشد که این امر نوعی مجوز ورود دریانوردان بر روی عرشه کشتی می باشد و آن به چهار دوره “ساده” تقسیم بندی می شود:

1 – آموزش مسئولیت های اجتماعی و سلامتی افراد (دریانورد)

2 – آموزش جلوگیری از وقوع  آتش سوزی و یا چگونگی مهار آن

3 – آموزش مهارت های نجات افراد (دریانورد)

4 – آموزش کمک های اولیه

همچنین برای آگاهی از دیگر کنوانسیون ها در صنعت حمل و نقل ،مقاله مربوط به قانون  و کنوانسیون ( IMSBC Code ) را مطالعه نمایید

بدون دیدگاه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

هفت − سه =